Een hardloop logboek bijhouden

Het bijhouden van een hardloop logboek is een hele handige trainingstool. In het begin kost het misschien wat extra moeite, maar al na een paar weken begin je de vruchten ervan te plukken. Wat voor veel hardlopers begint als een simpel schemaatje groeit vaak uit tot een persoonlijk hardloop dagboek. Voormalig marathonkampioen Ron Hill begon zijn logboek op 3 september 1956, en hij gebruikt het nog steeds.

Je hardlopen loggen

In een hardloop logboek houd je je hardloopsessies bij. Het kan een schriftje zijn, een spreadsheet of zelfs een weblog. De gegevens die je bijhoudt in je logboek bepaal je zelf, maar de meeste mensen houden in elk geval de datum, plaats, afstand en tijd bij, plus aantekeningen over hoe de training verliep. Als je het echt grondig wilt aanpakken kun je ook gegevens over het weer en het type terrein bijhouden.

De Britse voormalig marathonkampioen Ron Hill houdt al vrijwel zijn hele hardloopleven een logboek bij. "Ik begon met het bijhouden van een logboek op 3 september 1956. Ik zat nog op school, en ik wilde bijhouden hoe vaak ik hardliep per week en de invloed die dat had op mijn wedstrijden. Het was ook een overzicht van mijn wedstrijdresultaten. Ik hield de weersomstandigheden bij, het aantal 'reps' en speed training  sessies en hoe ik me tijdens en na de training voelde. Tegenwoordig houd ik uit nieuwsgierigheid ook mijn  hartslag in rust bij als ik opsta."

Zelfvertrouwen opbouwen

Dit klinkt allemaal vrij eenvoudig, maar waarom zou je de moeite nemen? In de eerste plaats fungeert een logboek als een bron van motivatie. Als je alle kilometers die je rent bijhoudt en optelt, zie je vanzelf je eigen prestaties en bouw je zelfvertrouwen op als hardloper.

“ Zorg dat je in je logboek een ruimte voor elke dag van de week hebt. Als je dan een lege ruimte of ruimtes ziet, dan confronteert dat je met de gemiste kansen om te trainen. Ik heb geen dag overgeslagen sinds 20 december 1964.” — Ron Hill

Voor Hill is het bijhouden van logboek een essentieel ingrediënt voor zijn succes geweest. Terugkijkend op zijn prestatie tijdens de Commonwealth Games in Edinburgh in 1970, waar hij de grens van 2:10 voor de tweede keer in de geschiedenis brak, vertelt Hill: "In de aanloop naar mijn tijd van 2:09:28 in Edinburgh, kon ik in detail terugzien wat mijn vijf beste langeafstandsprestaties waren, en daarop mijn laatste twee trainingsweken afstemmen. Ik wist tot in detail welke trainingen ik in die twee weken ging doen."

Omgaan met blessures

Een logboek kan je ook helpen om te gaan met blessures en je leren wat voor herstelplan voor jou het beste werkt. Door de ontwikkeling van een blessure bij te houden van het begin tot en met volledig herstel, kun je dezelfde revalidatie in de toekomst weer gebruiken, of verder aanpassen voor een sneller herstel.

Hill kijkt vaak terug in zijn logboek om van eerdere ervaringen te leren. "Soms als ik terugkeer naar een bepaalde wedstrijd kijk ik naar mijn vorige prestaties in die wedstrijd. Ik gebruik het soms ook als ik iemand moet adviseren over een trainingsmethode. Het is verbluffend om te zien hoe selectief het geheugen is, en hoe ver het soms van de feiten afligt."

Een concreet voorbeeld uit de carrière van Hill illustreert het soort lessen dat atleten kunnen trekken uit een logboek. "Uit mijn logboek bleek dat ik met vaker hardlopen, en zelfs twee keer per dag vanaf 1957, betere resultaten behaalde. In die tijd in de cross-country, mijn eerste liefde. Maar in 1962 moest ik na 30km opgeven tijdens de Europese Marathonkampioenschappen in Belgrado – ik was uitgeput. Terugkijkend in mijn logboek realiseerde ik me dat ik al twee jaar aan één stuk aan het hardlopen was. Ik had gewoon rustperiodes in mijn schema nodig."

Doelen stellen

Doordat je je bewust wordt van je vooruitgang als hardloper, is een logboek een perfecte tool om doelen doelen te stellen. Je kunt je ontwikkeling uit het verleden doortrekken naar de toekomst en zo je eigen trainingsplan maken, wat je dan gaandeweg verder kunt perfectioneren.

Hill adviseert hierover: "Zorg dat je in je logboek een ruimte voor elke dag van de week hebt. Als je dan een lege ruimte of ruimtes ziet, dan confronteert dat je met de gemiste kansen om te trainen. Ik heb geen dag overgeslagen sinds 20 december 1964. Ik geloof niet in vrije dagen. Drie kilometer rustig hardlopen is tenslotte al een vorm van rust!"

Je persoonlijke hardloophistorie

Uiteindelijk helpt een logboek je om jezelf als hardloper te leren kennen en controle te hebben over je ontwikkeling. Je bouwt een persoonlijke hardloophistorie op, waarop je kunt terugkijken en waar je van kunt leren. Naarmate je doorkrijgt welke trainingsstijl de beste prestaties oplevert, kun je je gaan focussen op nog meer succes – gebaseerd op je eigen empirische bewijs.

Als je er eenmaal mee begint is de kans groot dat je hardloop logboek uitgroeit tot een volwaardig dagboek, waarin je niet alleen gegevens over het lopen bijhoudt, maar ook gesprekken, gedachten en ideeën die je hebt tijdens het rennen.

Tekst door Bernard Vehmeyer. Expertbijdrage door Ron Hill.

Ron Hill is een voormalig professionele langeafstandsloper. Op het hoogtepunt van zijn carrière vestigde hij meerdere wereldrecords en won hij in 1970 de marathon van Boston met een parcoursrecord van 2:10:30. Voor zijn 70ste verjaardag had hij wedstrijden in 100 verschillende landen gelopen – en hij rent nog steeds elke dag. Hill is ook co-auteur van het recente boek Manchester Marathons 1908-2002.