Dafne Schippers is een Nederlandse atlete, die zich heeft toegelegd op de meerkamp. Daarnaast blinkt zij vooral uit op de sprint- en hordenummers. Ze veroverde als jeugdatlete reeds vele nationale jeugdtitels en werd op zeventienjarige leeftijd voor de eerste maal kampioene bij de senioren. Een jaar later veroverde zij op de wereldkampioen-schappen voor junioren zelfs de mondiale titel op de zevenkamp. Zij is in de historie van de Nederlandse junioren- én seniorenatletiek de eerste atleet of atlete, die op een meerkamp een wereldtitel in de wacht sleepte.
2009: Vierde op EJK
Schippers begon op negenjarige leeftijd bij het Utrechtse Hellas met atletiek, en viel al gauw op door zowel haar fysieke aanleg als door gedrevenheid – dat laatste betrof echter niet de langere afstanden. In de loop van de jaren ontpopte zij zich als één van de grootste Nederlandse talenten van haar lichting. Op haar eerste grote, internationale kampioenschap, de Europese jeugdkampioenschappen van 2009 in Novi Sad, werd zij als zeventienjarige vierde op de zevenkamp tussen atletes die allemaal twee jaar ouder waren dan de Utrechtse. Met het door haar bij die gelegenheid verzamelde puntentotaal van 5507 plaatste zij zich bij de Nederlandse B-junioren, de leeftijdscategorie van 16/17 jaar, op de eerste plaats aller tijden.
Officieus jeugdrecord
In 2009 had ze in eigen land al eerder van zich doen spreken. Tijdens de Nederlandse indoorkampioenschappen voor A/B-junioren in het weekend van 7 en 8 februari 2009 in het nieuwe Omnisportcentrum in Apeldoorn had zij zowel op de 60 m sprint als de 60 m horden dat andere grote talent, Jamile Samuel, afgetroefd. Met haar 7,42 s liep ze op de sprint zelfs sneller dan het jeugdrecord van 7,43 van Jacqueline Poelman, dat dateert uit 1992. Een officieel record werd het overigens niet, omdat de sprintbaan (en de rondbaan) van de gloednieuwe Apeldoornse baan niet goedgekeurd waren. Later dat jaar, tijdens het zomerseizoen, veroverde zij drie Nederlandse titels bij de B-junioren, op de 100 m, de 100 m horden en het verspringen.
Zij was trouwens dat jaar ook al op de meerkamp steeds de sterkste gebleken. Bij de B-meisjes had zij de nationale indoortitel op de vijfkamp gewonnen, terwijl ze later tijdens het baanseizoen op het NK meerkampen ook alle A-meisjes op de zevenkamp de baas was gebleven.
2010: Eerste seniorentitel
Het jaar 2010 zette Dafne Schippers goed in. Eerst werd zij op het NK indoor in Apeldoorn voor de eerste maal kampioene bij de senioren door op de 60 m Jamile Samuel nipt te verslaan. De tijden: 7,43 om 7,49. Vervolgens haalde zij enkele weken later op het NK indoor voor junioren ook nog eens goud binnen door bij de A-meisjes kampioene te worden op de 60 m horden. Hierna kwam zij op de 60 m samen met vaste rivale Jamile Samuel tot een jeugdrecord, doordat beiden de klokken stil lieten staan op 7,37, waarbij de Amsterdamse ditmaal haar borst net even eerder dan Schippers over de finishlijn drukte.
In mei 2010 deed ze mee aan een internationale meerkamp in het Italiaanse Dezenzano en stond daar tot ieders verrassing na de eerste dag aan de leiding. Als jongste deelneemster kon ze dat de tweede dag niet volhouden, maar wel verbeterde ze tijdens de meerkamp op zes onderdelen haar persoonlijke records, en daarmee ook haar record op de zevenkamp. Ze klom hiermee naar plaats drie van de Nederlandse allertijdenlijst voor A-meisjes. Het meerkamptotaal betekende een limiet voor de wereldkampioenschappen voor junioren in het Canadese Moncton in juli, maar ook haar prestaties op de 200 m (23,70) en het verspringen (6,26 m) waren limietprestaties.
Een week na de zevenkamp verbeterde ze in Lisse tijdens de traditionele seizoensopeningswedstrijden om de Ter Specke Bokaal de beste prestatie aller tijden bij de vrouwen op de incourante 150 m. Met haar tijd van 17,20 onttroonde ze Jacqueline Poelman als officieus recordhoudster. Ze kreeg vanwege deze prestatie de Ter Specke Bokaal uitgereikt.
Wereldkampioene bij de junioren
Op 22 en 23 juli draaide Dafne bij de wereldkampioenschappen voor junioren in Moncton wéér een betere meerkamp. Alleen het hoogspringen viel zowel letterlijk (het regende voortdurend) als figuurlijk in het water (1,63 is ruim onder haar PR). Alle andere onderdelen waren van hoge kwaliteit: op de horden een PR (13,87), bij het kogelstoten een meerkamprecord (13,03), op de 200 m een fractie te veel wind voor een officieel record, maar feitelijk wel haar beste race tot nu toe (23,41), bij het verspringen een PR (6,30) en een nóg verdere sprong met windvoordeel (6,35; windvoordeel mag in de meerkamp), bij het speerwerpen een meerkamprecord (38,03) en op de 800 m weer een PR (2.18,57). Het hoogspringen verhinderde niet dat het eindtotaal van 5967 punten ook een PR was én een Nederlands jeugdrecord. Ze werd er met ruime voorsprong wereldkampioene mee.
Het oude Nederlandse record stond met 5914 punten sinds 1998 op naam van Saskia Meijer, al had Marjon Wijnsma in 1984 met 5943 punten een beter totaal dan Meijer gescoord, echter waren destijds negentienjarigen reeds senior.
Binnen de meerkamp waren vooral het verspringen en de 200 m van superieur niveau. Het verspringen zou Schippers in Moncton op het individuele nummer ook een medaille opgeleverd hebben, de 200 m bijna.
Als toetje liep Dafne Schippers een dag later in de finale van de 4 x 100 m estafette mee, waar samen met Jamile Samuel, Loreanne Kuhurima en Eva Lubbers een bronzen medaille werd behaald in een nieuw Nederlands jeugdrecord van 44,09.
2011: Explosie op de 60 m indoor
In 2011 ging Dafne Schippers uitstekend van start door op 29 januari bij een internationale indoorwedstrijd in Luxemburg opnieuw het Nederlandse indoorjeugdrecord op de 60 m te verbeteren. Eerst kwam zij in haar serie tot 7,33, om er vervolgens in de finale 7,28 van te maken. De finaletijd was tevens beter dan de limiet voor de Europese indoorkampioenschappen bij de senioren. Schippers heeft zich met deze prestatie bovendien opgewerkt naar de vierde plaats op de lijst van beste Nederlandse atletes aller tijden. Alleen Nelli Cooman, Els Vader en Jacqueline Poelman waren ooit sneller.
Bij de Nederlandse juniorenkampioenschappen indoor, begin februari 2011 in Apeldoorn, won ze de titels op de 60 m (7,33) en op de 60 m horden (8,45). Een week later won ze bij de senioren het verspringen met een afstand van 6,20 m, een verbetering met 1 cm van het Nederlands juniorenrecord uit 1986 van Mieke van der Kolk. Een dag later voegde zij hier een tweede seniorentitel aan toe door de 60 m te winnen voor Jamile Samuel en Loreanne Kuhurima. Hierbij toonde Schippers aan, dat haar eerdere snelle indoorsprint in Luxemburg geen eendagsvlieg was geweest, want in Apeldoorn kwam de Hellas-atlete opnieuw tot 7,28.
Begin maart kwam Schippers tijdens de EK indoor in Parijs op de 60 m tweemaal tot 7,30. Het bracht haar tot de halve finale, waar ze op een zesde plaats bleef steken. Zelf was de Utrechtse niet helemaal tevreden over haar prestaties. Het zou echter wel heel bijzonder zijn geweest, als haar debuut op een groot seniorentoernooi al direct had geresulteerd in een finaleplaats.
In Götzis verbeterde Schippers op 28 en 29 mei 2011 haar beste prestatie op de zevenkamp, door een puntentotaal van 6172 te behalen. Hiermee behaalde de juniore ook een olympische nominatie. Op de 200 m liet Schippers een ijzersterke 22,90 noteren, waarmee ze het Nederlandse record van Els Vader (22,81) dicht benaderde.
Ook bij de Nederlandse juniorenkampioenschappen outdoor, begin juli, was ze succesvol. Ze won de titel op de 100 m in 11,13, een tijd die in de buurt kwam van het Nederlandse record van Nelli Cooman uit 1986 (11,08). De prestatie ging echter niet de boeken in als Nederlands juniorenrecord, omdat de rugwind tijdens de finale met 2,8 m/s daarvoor te hard was. Haar tijd in de series van 11,39 betekende echter wel een nieuw Nederlands record voor A-meisjes.
Europees kampioene bij de junioren
Op 22 en 23 juli 2011 was Schippers de beste atlete op de zevenkamp bij de Europese kampioenschappen voor junioren in Tallinn (Estland). Zij behaalde 6153 punten. Tijdens de zevenkamp verbeterde Schippers de Nederlandse juniorenrecords op de 100 meter horden naar 13,27 seconden en het verspringen naar 6,47 meter.
Schippers begon de meerkamp uitstekend met het verbeteren van het Nederlandse juniorenrecord van Judith Vis van 13,38. Schippers liep 13,27. Bij het hoogspringen werd een geslaagde poging op 1,60 afgekeurd, omdat Schippers voor haar beurt sprong. Uiteindelijk bereikte Schippers nog wel 1,63. Ook bij het kogelstoten bleef Schippers achter bij het record meerkamp. De atlete stootte de kogel naar 13,47. Op het slotnummer van de eerste dag kon Schippers zich revancheren. Met haar 22,91 (-0,4) was ze ruim 1,3 seconden sneller dan haar concurrenten.
De tweede dag van de meerkamp begon met een controverse rond het verspringen. Schippers' derde poging was een zogenaamde doorloper, die wel geldig werd geacht, maar door de jury niet werd opgemeten. Ter compensatie kreeg Schippers een vierde poging. Zij verbeterde de 6,08 uit haar eerste poging naar 6,47 (-0,8) en verbrak daarmee haar tweede Nederlandse juniorenrecord in dit toernooi. Het oude record was van Mieke van der Kolk met 6,43. Op het onderdeel speerwerpen liet Schippers 39,76 noteren, hetgeen ook een verbetering ten opzichte van haar pr-meerkamp betekende. De twee dagen competitie in de warme omstandigheden eisten wel hun tol tijdens de afsluitende 800 meter, waarin Schippers slechts 2.22,40 liet optekenen, maar wel het goud veilig stelde.
Opvallend tijdens dit toernooi was dat Schippers met haar prestaties op de onderdelen horden, 200 m en het verspringen betere resultaten neerzette dan de winnaressen op de individuele nummers.
Nederlands kampioene bij de senioren
Een week later won Schippers bij de Nederlandse baankampioenschappen de 100 m in 11,41 (-0,9). Zij versloeg daarmee haar Nederlandse rivales Jamile Samuel (11,75) en Anouk Hagen (11,89). In de series liep Schippers sneller dan de Nederlandse limiet voor de wereldkampioenschappen van 2011 in Daegu, maar er stond iets te veel wind: 11,27 (+2,1).
Tijdens die wereldkampioenschappen, waar zij deelnam aan de 200 m, verbeterde Schippers op 1 september het 30 jaar oude Nederlandse record van Els Vader. Ze won haar serie in een tijd van 22,69, een verbetering van 0,12 seconde. In de halve finale werd ze vijfde, één plaats te kort voor een optreden in de finale.
60m:
2010: GOUD NK Indoor - 7,43s
2011: GOUD NK Indoor - 7,26s
100m:
2010: 5e FBK Games - 11,56s (+3,3m/s)
2011: GOUD Gouden Spike - 11,50s
2011: GOUD NK - 11,41s
200m:
2011: 5e in 1/2 finale WK - 22,92s
Verspringen:
2011: GOUD NK Indoor - 6,20m
Speerwerpen:
2011: 5e Gouden Spike - 40,18m
Zevenkamp:
2009: 4e EJK - 5507p
2010: GOUD WJK - 5967p
2011: GOUD EJK te Tallinn - 6153p
4 x 100m:
2010: BRONS WJK - 44,09s
2011: 3e in serie WK - 43,44s
